رادىاستزيا درمانى
رادىاستزيا يعنى حساسيت به پرتوافشانى ناپيدا. اين روش امروزه براى تشخيص بيمارىها و انتخاب داروى مناسب از آونگ يا پاندول استفاده مىكند و روش رادىاستزيا ناميده مىشود.
دو سوم بدن حيوانات، و البته انسان، مانند سطح كره زمين، از آب است. يكى از پيش شرطهاى طنين يا بازآوايى اين است كه همگونى يا دست كم سازگارى در ساختار فرستنده و گيرنده وجود داشته باشد. چنين است كه اگر نوعى انرژى (پرتو افشانى) از سوى يك منبع آب زيرزمينى، فرستاده شود، واكنش مناسب در بدن حيوانات و به ويژه حيوانات پستاندار توليد مىكند. 80 درصد مغز انسان آب است و اين وضعيت آن را از خون سیالتر مىكند و بنابراين واكنش به پرتوافشانىِ آب بايد در مغز انسان شكل گيرد ولى بيشترين پاسخ را در عضلات او توليد مىكند
تاریخچه شکل گیری این روش چیست؟
پيروان مكتب درمانى رادىاستزيا باور دارند كه همه مواد، ميدانهاى انرژى ذاتى خاص خود را دارند، و اين انرژىها به گونهاى هستند كه بدن انسان مىتواند با وسايلى چون چوب يا آونگ پيشگويى و تشخيص، و اگر تعليم لازم را از آيينهايى چون تصوف ايرانى يا يوگاى هندى يا ذن بودائيسم ژاپنى گرفته باشد، حتى بدون نياز به آنها، اين انرژىها را حس كند.
اين روش چگونه عمل می کند؟
بايد صادقانه گفت كه هيچكس نمىداند اين روش چگونه عمل مىكند اما آشكار است كه جلوهاى از نوعى پديده انرژيايى ناديدنى است. به عبارت ديگر چيزى در انسان هست كهنسبت به پرتوهاي متشعشع از مادهاى كه در حال گمانه زنی آن هستيم واکنش نشان می دهد.
حواس فراعادى ما، تحت شرايط مناسب، مىتوانند باعث پيدايش حركات غير ارادى عضلات بدن شوند. عقل يا ذهن پذيراى شخص گمانه زن باعث انقباض غيرارادى عضلات دستها و در نتيجه حركت آونگ پيشگويى يا هرگونه ابزار ديگر كه او در دست دارد مىشود.
روش اجرا چگونه است؟
آونگ معمولاً ابزار اساسى در روش رادىاستزيا است. درمانگر معمولاً با يك تار مو يا تكهاى از ناخن يا قطرهاى از خون شخص بيمار كه روى كاغذ جوهر خشككُن انداخته كار مىكند.
نوع آونگى كه در گمانه زنی پزشكى استفاده مىشود معمولاً كوچك و نخ آن كوتاه است. سر نخ را با دو انگشت اشاره و شست مىگيرند و وزنه آويخته به آن را روى يك نمونه نگه مىدارند و به واكنش آونگ توجه مىكنند. حركات آونگ معمولاً يكى از سه گونه زير است: جلو و عقب يا چپ و راست. هر يك از آن حركات به واقع پاسخ به پرسشى است كه درمانگر به طور خاموش در ذهن خود از آونگ كرده است.
چنين است كه رادىاستزيست پس از آشنايى با شيوه زندگى بيمار و شنيدن تاريخچه كلينيكى بيمارى او مىداند كه كدام عضو بدن بيمار بيشترين احتمال بيمارى را دارد و نمونهاى استاندارد از آن را روى خطكش ويژه مىگذارد و به تشخيص صحيح بيمارى دست مىيابد.
او سپس فهرستى از داروهاى هوميوپتى را روى ميز مىگذارد و آونگ را با دست راست روى آن فهرست به آرامى از يك نام به نام ديگر مىبرد. آونگ روى نام بهترين داروى آن بيمارى خاص تغيير جهت چشمگيرى مىدهد.
اين روش چه کاربردی دارد؟
اين روش را براى تشخيص و درمان هر نوع بيمارى مىتوان استفاده كرد.
درمانگر رادىاستزيا مىتواند پيدايش بيمارى را پيش از آسيبرسانى به بدن تشخيص دهد و امكان دهد كه بيمارى پيش از رسيدن به مراحل حاد و مزمن يا غيرقابل علاج با حداقل رنج و هزينه درمان شود.
چه انتقاداتی به این روش وارد است؟
به هر حال، متخصصان رادىاستزيا درمانى خود مىگويند كه حتى اگر فردا براى همگان ثابت شود كه روش رادىاستزيا درمانى بسيار مؤثر و مفيد و ارزشمند است، امكان اندكى وجود دارد كه در سراسر دنيا در سطحى گسترده به كار گرفته شود زيرا:
- شمار افرادى كه به دنياى فراعادى اَبَر احساس كه رادىاستزيا بخشى از آن است حساسيت كافى داشته باشند و بتوانند حداكثر امكانات اين روش را به كار گيرند كم است.
- تعليم اجراى صحيح رادىاستزيا، مگر به كسانى كه فوقالعاده حساس و آرام و باطنگرا هستند كارى دشوار است، و بيشتر مردم اجراى روزانه آن را عملى خسته كننده خواهند يافت.
- افزايش جمعيت دنيا چنان سرعت سرسامآورى يافته كه اجراى دقيق روش رادىاستزيا درمانى كه زمانى نسبتاً زياد لازم دارد براى همه بيماران نيازمند در نظام پزشكى موجود و امكانات موجود خيلى دشوار است.
با همه اينها، شكى نيست كه چنان روشهاى كلنگر پزشكى مكمل، اگر امكانات لازم فراهم شود، در طولانى مدت خواهند توانست از صرف هزينههاى عظيم و رنجهاى بىحساب بشريت به مقدار زياد جلوگيرى كنند.
منبع: http://www.niksalehi.com/em/archives/000040.php
